Fysiek zelfbeheer - het verhaal van een afvalbakadoptie, deel 1 - ilovenoord

Fysiek zelfbeheer – het verhaal van een afvalbakadoptie, deel 1

Fysiek zelfbeheer – het verhaal van een afvalbakadoptie, deel 1

Het was nog niet meer dan een sneer toen het tegen me zei: ‘Je werkt toch niet bij de Gemeentereiniging?’ Ik raap in mijn vrije tijd geheel onbezoldigd wel eens een papiertje op als dat mij de toegang tot mijn woonst belemmert en ik laat de ondergrondse container wel eens een extra keer klepperen als er een vuilniszak naast stond omdat een buurman weer per ongeluk zijn pasje vergeten was, maar verder dan dat zou het toch eigenlijk niet moeten gaan. Toch had Henk het misschien beter gezien dan ik in eerste instantie dacht.

Mijn staat van dienst als buurtverbeteraar begint inmiddels indrukwekkende vormen aan te nemen. Dat eerste papiertje waar Henk me om beschimpte was nog maar het begin. Later volgden – al dan niet met hulp van het stadsdeel – nog het aangevraagde extra fietsnietje, de opgekalefaterde bloembak en het pièce de résistance: het herplanten van de boom die ooit om onduidelijke redenen het veld had moeten ruimen.

Maar dat akelige zwerfvuil blijft toch een dingetje. Met name in de Havikslaan en dan vooral in het geveltuintje van de onderbuurvrouw of in mijn fietskrat belandt nogal eens een halfleeg bierblikje, een lege koekverpakking of de resten van een portie kibbeling. Op de route vanaf de Dirk van den Broek terug naar het Bredero College droppen pauzerende scholieren achteloos hun troep. En ook de Halve Liter Club blijkt de Havikslaan als doorgangsroute te gebruiken.</p>\nEen bloemlezing van ongewenste cadeaus:

Mijn vrouw zegt dat dat vooral te wijten is aan het ontbreken van deugdelijke afvalfaciliteiten, ik denk persoonlijk eigenlijk dat aso’s hun zooi toch wel overal neergooien waar ze willen, prullenbak of niet. Dat bleef bij een theoretische discussie, totdat ik de dames van bakkerij Sjoerd van Willes enthousiast hoorde babbelen over hun onlangs aangevraagde prullenbak. O da’s handig dacht ik, want ik had wel vaker iets aangevraagd. Maar in dit geval bleek je er wel zelf wat voor te moeten doen. Je krijgt de sleutel van de afvalbak, een rol vuilniszakken en wat gear om de boel schoon te houden, en dat is het dan. Ik ben de kwaadste niet, dus meteen maar zo’n ding aangevraagd. Niet via het telefoonnummer op de vrolijke sticker, want dat deed het niet, maar via het formuliertje op de website. Dezelfde dag nog kreeg ik een Ontvangstbevestiging aanvraag adoptie afvalbak dat mijn aanvraag de dag erna ‘in het fysiek zelfbeheer’ besproken zou worden. De uitkomst hiervan zal ik per brief of mail ontvangen.

En verdomd, daar is de brief. Ik ga uit van goed nieuws, maar dat hou ik nog even als verrassing voor de volgende aflevering.  Het zal mij benieuwen: krijgt mijn vrouw gelijk of ik? In ieder geval hoef ik niet meer naar binnen te lopen om de troep van een ander weg te gooien …

[dit artikel verscheen eerder op ilovenoord.nl]